Samsara i Nirwana

Pojęcie nirwany było często mylnie tłumaczone przez językoznawców jako „wielkie wygaśnięcie”. Jednak jego właściwe znaczenie staje się zrozumiałe dopiero w połączeniu z jego przeciwieństwem – samsarą - cyklem uwarunkowanych i pełnych cierpienia stanów umysłu.

W buddyzmie Therawady nirwana doświadczana jest jako stan całkowitego spokoju, względnie jako stan wolny od cierpienia. Zgodnie z tym poglądem, aby doświadczyć tego stanu, trzeba odciąć wszystkie więzy, które wiążą nas z samsarą. Z tego powodu wszystkie medytacje mają na celu usunięcie przyczyn ponownych narodzin.
To z kolei, dla praktykujących buddyzm Wiekiej Drogi, oznacza jedynie małe urzeczywistnienie. Uważają bowiem, że samo doświadczenie niczym niezakłóconego spokoju umysłu jest tylko pewnym etapem na ścieżce lub wręcz ślepą uliczką. Przy pomocy odpowiednich metod dążą do rozwinięcia wszystkich oświeconych właściwości umysłu: oprócz równowagi umysłu także radości, miłości i współczucia, jako nieograniczonych i niezmiennych właściwości umysłu wszystkich czujących istot (duża nirwana). W tym celu, praktykujący Wielką Drogę otwierają się na wszystkie czujące istoty w cyklu egzystencji (samsarze). Złożenie obietnicy Bodhisattwy jest wyrażeniem życzenia, odradzania się dopóty, dopóki wszystkie czujące istoty nie zostaną wyzwolone od cierpienia.

Natomiast praktykujący buddyzm Diamentowej Drogi koncentrują się podczas medytacji na stanie Buddy – jako na zwierciadle własnego umysłu. Identyfikacja ze swoimi oświeconymi właściwościami daje im siłę do pokonania wszystkich etapów ścieżki prowadzącej do wyzwolenia i oświecenia, w ciągu jednego tylko życia. Także po medytacji, w życiu codziennym starają się odkrywać we wszystkich czujących istotach potencjał buddy. Budda Siakjamuni wyjaśnił nierozdzielność samsary i nirwany z najwyższego filozoficznego punktu widzenia. Zgodnie z tym, z psychologicznego punktu widzenia, każda istota, zanim osiągnie oświecenie, przeżywa na skutek fałszywych założeń sen o uwarunkowanym świecie, postrzegając go jako własne życie (por. „Trzy rodzaje cierpienia”).

Jeśli zamiast tego uda jej się rozpoznać niezmienny stan prawdy umysłu jako nieograniczoną przestrzeń, doświadczać będzie swobodnej, pełnej radości gry energii, a świat, który obecnie przeżywa, stanie się głębokim, pełnym znaczenia doświadczeniem „czystej krainy”.

Zarówno Wielka Droga jak i Diamentowa Droga opisują małą nirwanę jako stan pełen spokoju, któremu towarzyszy uwolnienie od kurczowego trzymania się wyobrażenia o prawdziwie istniejącym „Ja”. Rozpuszczenie tej iluzji prowadzi równocześnie do usunięcia zasłon umysłu w postaci przeszkadzających uczuć. Doświadczenie to powoduje rozwinięcie odwagi i zaufania, że jest się w stanie pokonać wszystkie uprzedzenia i fałszywe koncepcje. Po usunięciu wszystkich zaciemnień umysłu, poprzez trening medytacji, pojawia się mądrość buddy -ponadczasowa esencja umysłu, bez początku i końca, bez środka i bez granic.
W tej wielkiej, doskonałej nirwanie umysł manifestuje swoją moc spontanicznie wyrażając swoją oświeconą aktywność.

Tematy powiązane:
Natura Buddy
Oświecenie
Karma - przyczyna i skutek
Działania pożyteczne i szkodliwe
Ponowne narodziny

© 2010 Buddyjski Związek Diamentowej Drogi Linii Karma Kagyu | Materiały prasowe