Karma Kagyu

Linia przekazu

Karma Kagyu, jedna z czterech głównych szkół buddyzmu tybetańskiego, jest linią przekazu jogicznego. Zawiera nauki starej szkoły (Njingma) i nowej (Sarma). Zorientowana zdecydowanie na praktykę, nazywana jest szkołą "ustnego przekazu" lub "doskonałości". Początki Kagyu sięgają IX wieku, czasów rozkwitu buddyzmu tantrycznego w Indiach. Pierwszym nauczycielem tej tradycji był wielki jogin Tilopa. Tilopa otrzymał przekaz bezpośrednio od Dordże Czanga (Budda Dzierżący Diament). Tilopa przekazał nauki swojemu uczniowi Naropie, który stworzył z nich system medytacji znany jao "Sześć Jog Naropy", uważany za rdzeń linii Kagyu. Naropa udzielił przekazu Marpie, Wielkiemu Tłumaczowi, który odbył pieszą podróź do Indii w poszukiwaniu wskazówek do praktyki, a następnie wrócił do Tybetu, by rozprzestrzeniać Dharmy w ojczyźnie. Marpa był pierwszym Tybetańczykiem, który otrzymał nauki Kagyu. Uczeń Marpy, Milarepa, był jednym z największych joginów Tybetu. Zanim zaczął praktykować musiał najpierw wiele lat ciężko pracować, by pozbyć się negatywnej karmy, którą zgromadził. Historia jego życia jest bardzo popularna wśród praktykujących na całym świecie. Trudna młodość po śmierci ojca, zemsta na nieuczciwym wuju i ciotce i w końcu szczere pragnienie podążania ścieżką Dharmy. Milarepa spędził długie lata na samotnej medytacji w jaskiniach i osiągnął głębokie oświecenie. Jego nauki zawarte są m.in. w zbiorze stu tysięcy pieśni. Milarepa zmarł w wieku lat osiemdziesięciu, po udzieleniu przekazu Gampopie, lekarzowi z Dhagpo. Gampopa był pierwszym mnichem w tradycji Kagyu i stworzył podstawy systemu monastycznego tej szkoły. Przekazał również nauki w formie pisanej. Jego najważniejszy tekst to "Klejnotowa ozdoba wyzwolenia", opis stopniowej ścieżki ku wyzwoleniu. Trzech najbliższych uczniów Gampopy dało początek czterem głównym i ośmiu pomniejszym szkołom buddyzmu tybetańskiego. Główne szkoły złączyły się w szkołę Kagyu, której zwierzchnikiem jest Karmapa, pierwszy świadomie inkarnujący się lama Tybetu. Dysum Czienpa, I Karmapa, był najwybitniejszym z uczniów Gampopy. Już za młodu przejawiał on wielką moc i czystość duchowego urzeczywistnienia, a w wieku lat szesnastu otrzymał w darze od dakiń Czarną Koronę, wyraz i źródło wszechwiedzy oświecenia. Korona przekazywana była kolejnym inkarnacjom Karmapy. Wszyscy Karmapowie pracowali niestrudzenie, rozprzestrzeniając nauki Buddy. Karmapowie są uważani za emanacje bodhisattwy Czenreziga (skt.:Awalokiteśwara).

Tradycja

Od czasów I Karmapy, szkoła Kagyu zaczęła się szybko rozwijać i już w XII wieku stała się szeroko praktykowaną ścieżką buddyzmu tybetańskiego. Karmapowie nie interesowali się nigdy udziałem w walkach przeróżnych ugrupowań politycznych - wręcz przeciwnie, unikali aktywnego w nich udziału, ponieważ jako dzierżawcy najwyższego autorytetu duchowego narażeni byli na ataki ze strony ambitnych polityków. Z drugiej strony, religijni zwolennicy Karmapów nakłaniali ich często do ubiegania się o władzę, uważając, że mają odpowiednie predyspozycje do przewodzenia ludziom. Pomimo tych politycznych uwarunkowań, okres pomiędzy XIII a XVII stuleciem był dla działalności Karmapów i ich szkoły czasem sprzyjającym rozwojowi. Nauki rozprzestrzeniały się coraz szerzej, liczba praktykujących rosła i ów okres w historii Tybetu można śmiało nazwać "erą Kagyu". W obecnym stuleciu, za życia XVI Karmapy Rangdziung Rigpe Dordże, na całym świecie powstało wiele ośrodków Dharmy, w tym Karmapa International Buddhist Institute w Indiach. Na Zachodzie ponad 250 ośrodków szkoły Kagyu założył, na osobistą prośbę Karmapy, Lama Ole Nydahl, pierwszy zachodni nauczyciel buddyzmu tybetańskiego. Wszystkie te miejsca służą ludziom pragnącym poznawać i praktykować nauki Buddy. XVI Karmapa, podobnie jak jego poprzednicy, był przede wszystkim przywódcą duchowym, toteż nie angażował się w działania zmierzające do odzyskania przez Tybet wolności. Zamiast tego poświęcił swe wysiłki zachowaniu w niezmienionej postaci duchowej tradycji Tybetu, przyczyniając się tym samym do podtrzymania unikalnej kultury swego kraju. Obecnie głową szkoły Karma Kagyu jest
XVII Karmapa Trinlej Taje Dordże, odnaleziony jako inkarnacja XVI Karmapy w roku 1992, przez najwyższego po nim lamę tej linii, Szamara Rinpocze.

Tło historyczne

Historyczny Budda Siakjamuni przekazał wiele różnych rodzajów nauk, odpowiadających różnym zdolnościom istot. Całość nauk można podzielić na dwie kategorie - Sutrajanę i Tantrajanę. Choć Budda udzielał nauk wyłącznie ustnie, jego pierwsi uczniowie spisali je wszystkie i dzięki temu zachowały się one w oryginalnej postaci. Istnieje również wiele tekstów, objaśniających nauki Buddy, autorstwa różnych mistrzów buddyjskich. Nacisk kładziono w nich zawsze na autentyczność i precyzję przekazu nauk. Na przestrzeni stuleci, kolejni uczniowie stawali się mistrzami, zapoczątkowując różne linie przekazu o własnym, specyficznym charakterze. Buddyzm tybetański zawiera wszystkie nauki pochodzące z Indii, przełożone na język tybetański dzięki wysiłkowi tybetańskich tłumaczy i indyjskich mistrzów. Był to fundament, który zapewnił buddyzmowi w Tybecie rozkwit aż do połowy wieku XX. W VIIIw. tybetański król Trisong Detsen zaprosił do swego kraju dwóch mistrzów z Indii, Guru Rinpocze i Szantarakszitę. Jednocześnie kazał przetłumaczyć na tybetański ważne teksty buddyjskie. Ta działalność w dziedzinie nauk i tłumaczeń dała początek tradycji Njingma, "starej szkole". Wiek XI był drugim okresem tłumaczeń. Zrewidowano wówczas dawną terminologię i dokonano nowych przekładów. Tradycje, które opierają się na przekazie z tego okresu, nazywane są Sarma, "nową szkołą". Najbardziej znane z nich to Kagyu, Siakja i Gelug. Szkołę Kagyu zapoczątkował w Tybecie Marpa Tłumacz (1012-1097), opierając się głównie na czterech szczególnych przekazach pochodzących od wielkiego jogina Tilopy, a także od innych indyjskich mistrzów linii Mahamudry. Szkołę Siakja założył Khön Könchog Gyalpo (1034-1102), dla którego podstawą przekazu były nauki indyjskiego Mahasiddhy Virupy. Założycielem szkoły Gelug był Tsongkhapa (1357-1419), który kładł nacisk na nauki szkoły Kadampa, stworzonej w Tybecie przez indyjskiego mistrza Atisię (982-1054).

Buddyzm Diamentowej Drogi na Zachodzie

Na Zachodzie działa wiele buddyjskich ośrodków rożnych linii przekazu. Ta strona Internetowa reprezentuje 230 ośrodków linii Karma Kagyu, założonych przez Lamę Ole Nydahla, które działają pod duchowym przewodnictwem XVII Karmapy, Taje Dordże, przebywającego obecnie w New Delhi w Indiach. Grupy te funkcjonują w oparciu o demokratyczne zasady, a praca w nich jest dobrowolna i bezpłatna - opiera się na przyjaźni i idealizmie. Ich członkowie prowadzą medytacje, odpowiadają na pytania i przekazują buddyjskie nauki. Około trzydziestu uczniów Lamy Ole podróżuje i naucza buddyzmu na całym świecie.

Szkoła Kagyu przekazuje nauki, które można stosować w codziennym życiu. Oferuje ludziom świeckim i joginom wiele metod, prowadzących do przebudzenia wrodzonego bogactwa umysłu i jego przejrzystości - są to zarówno medytacje, jak też sposoby, pozwalające wykorzystać do rozwoju także codzienne aktywności. Dach samoistnie wyzwalającej Mahamudry opiera się na trzech filarach: możliwych do sprawdzenia i wolnych od dogmatów naukach, medytacji oraz środkach służących zabezpieczeniu już osiągniętych poziomów świadomości.

Diamentowa Droga otwiera przed nowoczesnym światem dostęp do zręcznych metod Buddy. Pomaga nam odkryć i rozwinąć nasze wewnętrzne bogactwo dla pożytku wszystkich istot i nas samych.