Pytanie 53: Mówiłeś że umysł jest nierozerwalnie związany z radością, odwagą i miłością. Czy w związku z tym można powiedzieć, że jest on również związany z lękiem, śmiercią i obojętnością?



Wspaniałe pytanie. Nie, nie jest tak i powiem ci dlaczego. Uczucia takie jak nieustraszoność, radość i aktywne współczucie mają tylko jedno źródło. Kiedy umysł rozpozna swoją naturę przestrzeni zrozumie, że nic nie może mu zaszkodzić. Wówczas stanie się nieustraszony. Zacznie doświadczać tego co się w nim pojawia jako czegoś swobodnego i pełnego radości. Będzie również przeżywał swoje nieograniczone właściwości jako miłość, ponieważ nie będzie w stanie oddzielić siebie samego od innych istot. Z tego powodu są to uczucia absolutne - mają tylko jedno źródło, źródło które jest niezmienne, sam umysł. Wszystkie inne uczucie są dualistyczne. Powstają z podziału, jaki czynimy pomiędzy podmiotem, przedmiotem i działaniem i z niemożności dostrzeżenia przez umysł jego własnej, prawdziwej natury. Jeśli nie jesteśmy w stanie rozpoznać, że ta otwarta, przejrzysta i nieograniczona przestrzeń przenika wszystko, że wszystkie rzeczy i zjawiska, które się z niej wyłaniają, są ze sobą powiązane, wówczas powstanie w nas przywiązanie do tego co pragniemy uzyskać i awersja w stosunku do tego czego nie chcemy. Z przywiązania weźmie swój początek chciwość, z awersji zazdrość i nienawiść, a z głupoty duma. Uczucia te tworzą najróżniejsze kombinacje, ale ponieważ ich podstawa nie jest trwała, one również nieustannie będą się zmieniać. W rzeczywistości nie są realne, ich źródłem jest ignorancja. W odróżnieniu od nich, ów pierwszy rodzaj uczuć, o których mówiłem, to uczucia absolutne i jako takie nigdy nie znikną. Kiedy zapomnisz o oczekiwaniach i obawach staniesz się pełen radości, a kiedy zrezygnujesz z oddzielania siebie od innych, pojawi się w tobie głęboka miłość. Umysł pozostawiony w swojej własnej naturze jest czymś doskonałym.